Autorka: Mgr Weronika Dzierżawa, psycholog Pracowni Psychoedukacji Indywiduum Gdy Twoje Dziecko ma tiki...
Być może jesteście zaniepokojeni zachowaniem swojego Dziecka: grymasami twarzy, drżeniem głowy, mruganiem, czy też pochrząkiwaniem. Podejrzewacie, że mogą być to tiki. Objawiają się one jako mimowolne skurcze mięśni ciała, czy poprzez wydawanie niekontrolowanych dźwięków lub słów. W wielu przypadkach - w określonych etapach życia Dziecka - są one zupełnie normalne i nie wymagają specjalnych działań. Znikają same, tak samo niespodziewanie, jak się pojawiły. Najlepsze, co możemy zrobić, gdy zauważymy, że nasze Dziecko "tika", to nie zwracać na to uwagi. Naturalnie możecie czuć wtedy irytację czy niepokój, spróbujcie jednak uzbroić się w cierpliwość i nie oddziaływać na "tikanie" Dziecka w jakikolwiek sposób. Warto również pamiętać, że tiki nie są winą Dziecka i absolutnie nie wolno nam za nie karać. Kary mogą jedynie zwiększać napięcie Dziecka i powodować nasilenie tików. By wprowadzić w życie Dziecka nieco harmonii, możemy spróbować technik relaksacyjnych. Chwile relaksacji mogą pomóc Waszemu Dziecku odzyskać równowagę i stabilność. Najlepszym do tego momentem jest poobiednia siesta lub czas tuż przed zaśnięciem. Włączmy muzykę z rytmem nie szybszym niż rytm bicia serca. Poprośmy Dziecko, by zamknęło oczy i wyobraziło sobie, że unosi się nad ziemią, leci wysoko, czuje powiew wiatru i zapach powietrza. Niech Dziecko odwiedzi w wyobraźni miejsce, w którym czuje się szczęśliwe i bezpieczne. Będzie tam ciepło i przytulnie. Pomóżmy poczuć mu to miejsce wszystkimi swoimi zmysłami. Na końcu powróci do swojego łóżka. Jeżeli zauważycie, że tiki nie mijają lub też stają się wyjątkowo intensywne, zwróćcie się o pomoc do specjalisty. Może zdarzyć się tak, że tiki są objawem zaburzeń neurologicznych. By je wykluczyć, spotkajcie się z neurologiem. Utrzymujące się tiki mogą również być u Dziecka reakcją na niesprzyjającą dla niego sytuację zewnętrzną, z którą trudno mu sobie poradzić. Psycholog spróbuje ustalić źródło napięć, których są wynikiem. Czasem nawet niewielkie zmiany w otoczeniu - w domu bądź w szkole/przedszkolu mogą pomóc odzyskać równowagę.